Doorsneedag in november
Voilá, ik heb weer net een paar duiven mijn Curriculum Vitae aangebonden. Hopelijk komt er een terug met wat goed nieuws… CV’s versturen, het is zowat een ochtendritueel geworden. Een doorsneedag ziet er ongeveer als volgt uit…. Om acht uur loopt de gsm van Irene af. Meestal maakt ze me dan even wakker om te zeggen dat ik gerust verder kan blijven liggen. Maar na 5 jaar relatie (jaja, sinds 13 november) betekent dit “Ik ga koffie zetten. drink je niet even gezellig met me mee.” Naargelang de gezelligheid van de droom waar ik net inzit ga ik op haar verzoek in. Meestal dus, want in mijn dromen wordt ik meestal achtervolgd door mannen met dassen die me een toren met wenteltrap injagen (kan iemand de symboliek hiervan even voor me opzoeken?). En als Irene me niet wakker krijgt, helpt de benedenbuurman wel een handje. Ik weet niet wat die man met zijn appartement aan het doen is, maar je hebt er in elk geval een hamer en een boor voor nodig, tien dagen lang. De bovenbuurman en zijn vrouw verstoren onze nachtrust dan weer door om vijf uur s’morgens aan ochtendgymnastiek te doen. En maar springen op dat bed! (kriepe, kriepe) Eenmaal goed wakker, is het surfen geblazen op zoek naar een job, liefst in de buurt. Vervolgens de mail checken, inkopen doen, de strijk doen (die ik met trots aan ons moeder opdraag), de was en de plas, Spaans en Duits studeren, blablabla…. Om zes uur komt Irene thuis, dan hebben we nog een uur voor de zon ondergaat om een tapake te gaan eten of de eendjes in het park te voeren. Voor het slapengaan nog even gaan joggen, een kokosnootje kraken , tv kijken en dan komen de mannen met dassen weer op de proppen.
