Semana Santa (1)
Eergisteren hebben Irene en ik een bezoekje gebracht aan Málaga. Oorspronkelijk gingen we om wat administratieve zaken op orde te stellen, maar aangezien het toch net toevallig Semana Santa was/is leek het ons opportuun om ook een boeteprocessietje mee te pikken.
Semana Santa is wat ze bij ons de Goede week noemen, maar wordt hier in Andalusië wel heel wat intenser beleefd dan dat in België het geval is. Duizenden mensen staan zenuwachtig aan beide kanten van de straat te wachten om een glimp op te vangen van een van de paso’s. Een paso is een soort van tafelvormige constructie waarop een scène uit het leven (of liever: het lijden) van Christus wordt afgebeeld of waarop een beeld van de heilige maagd Maria staat die (9 kansen op 10) aan het huilen is. Voor de paso’s lopen honderden boetelingen die allemaal een paars paterskleed en een puntmuts dragen (zie Ku Klux Klan of oude frietzakken). Dat laatste om hun anonimiteit te garanderen. Die anonimiteit is blijkbaar niet het belangrijkste want de ze lopen de hele dag zo fier als een gieter met pauwenveren in hun paterskostuum door de straten, zonder muts. Om mee te mogen lopen hebben ze dan ook een behoorlijke som geld moeten neertellen waarmee ze evengoed een Armani-pak mee hadden kunnen kopen. Dat geld wordt door de organiserende broederschappen besteed aan de goudgeborduurde kostuums die Jezus en Maria zich laten aanmeten. De paso’s worden door de stad gedragen door leden van de vele broederschappen zelf. Voor die mensen is het hun moment de gloire en het hoogtepunt waarnaar ze een heel jaar hebben toegeleefd.
Het lijkt me nu wel een leuk moment om te onthullen dat het 5 minuten voor de processie van start ging begon te gieten, waardoor het hele gebeuren werd afgelast. Een pijnlijk moment voor de toeschouwers, maar vooral voor de deelnemers van de processie, want het geïnvesteerde geld en de maandenlange voorbereiding die eraan vooraf is gegaan, is allemaal voor niets geweest. Er is geen herkansing. De dag erna is het immers de beurt aan andere broederschappen. Tenminste als de weergoden hun gunstig gezind zijn.
Vanavond gaan we nog eens proberen, maar dan in Arroyo de la Miel ( = het centrum van benalmádena). Ik neem mijn fototoestel alvast mee.
Reageer